11-05-2022 | CycloWorld redactie

GeMSe: meer dan zo maar een sportieve uitdaging

Lars en Bart Verheijden uit Venlo deden op 5 september mee aan de eerste editie van de goededoelentocht GeMSe. Het werd een emotionele dag, daar tussen de Alpenreuzen in Noord-Italië.

Een kilometer onder de top van de allerlaatste klim van de dag bleef Lars Verheijden even staan. Zijn broer Bart was door materiaalpech later aan de klim naar het dak van de Stelvio begonnen. Maar hoe mooi zou het zijn om dadelijk samen boven te komen, als ultieme afsluiting van het gezamenlijke avontuur? ,"Mijn vader, die me op de klim met de auto volgde, had het eerder al voorzichtig gevraagd; is het misschien leuk om te wachten? Toen wilde ik er niets van weten, was zó gefocust op het fietsen. Maar net onder de top stond ik even stil en had een prachtig uitzicht over de haarspeldbochten onder me. Ik dacht: als Bart nu binnen 30 seconden door die bocht komt, dan wacht ik.”

En zo geschiedde. Vermoeid, maar met een voldane glimlach van oor tot oor kwamen de broers Verheijden op zaterdag 5 september samen aan op de top van de Stelvio, voor het tweetal de derde zware beklimming. Daar werden ze onthaald door de familie, werden foto’s en filmpjes gemaakt om de herinnering vast te leggen en waren er emoties.

Lars vond de aankondiging in MS Leef, het magazine van het MS Fonds. "Eind 2018 heeft mijn vrouw Lisa de diagnose MS gekregen. In 2019 zijn we getrouwd en is ons zoontje Livio geboren. We hadden dus een heel intensief jaar achter de rug, waarin we door een diep dal gingen, maar waarin vervolgens ook plaats was voor heel mooie gebeurtenissen. Lisa zag op een dag de advertentie in MS Leef en zei: dit is misschien wel iets voor je, iets dat je persoonlijk raakt in combinatie met wat je heel graag doet; fietsen.”

Lars vroeg zijn broer Bart, ook een fervent fietser, om mee te doen en die had daar wel oren naar. "Het moest een beetje zo zijn, leek het wel", vertelt Bart. "Ik zou eigenlijk meedoen aan een andere tocht, maar die ging wegens te weinig aanmeldingen niet door. Kort na dat bericht kwam Lars met zijn voorstel.”

Voor gek verklaard

De broers zijn grote fietsliefhebbers, maar wisten dat flink wat voorbereidingskilometers nodig zouden zijn om klaar te zijn voor de GeMSe. Lars: "Ik heb voor advies contact gezocht met een voormalig paralympisch atleet. Hij zei: Ik wil best een programma voor je maken, maar... Eigenlijk verklaarde hij me voor gek om dat in drie maanden te doen. Of ik terugdeinsde door die reactie? Nee, ik had al eens eerder de Stelvio gereden. Ik was niet bang dat ik de tocht niet zou volbrengen, maar de vraag was op welke manier. Harkend en zwalkend of nog met enige souplesse.”

Bart: "We zijn beiden niet zo bang aangelegd. In de coronatijd konden we veel trainen. Ik weet nog dat ik in Zuid-Limburg was om hoogtemeters te maken."

"Na de rit had ik 800 hm te pakken. Toen dacht ik wel: oké, dit is dus nog geen vijfde van wat we straks voor de kiezen krijgen...

De broers kozen er uit voorzorg voor om niet de grote lus te doen, inclusief de Gavia, maar de kleine, met de Stelvio, de Mortirolo en - bij voldoende energie en geestdrift - eventueel opnieuw de Stelvio. Samen 150 kilometer, met maar liefst 5350 hoogtemeters.

Will you join Cycle Travel and CycloWorld to the GF Col de la Loze?
The next big thing in the gran fondo world

With the concept Living like a pro you don't have to worry about anything except riding the gran fondo yourself. From 13 - 18 July.


Koude spaghetti

Met de familie togen ze begin september naar Sondrio, waar het allemaal zou gaan gebeuren. Op de dag zelf was Bart al vroeg wakker. "Ik zat om half vier rechtop in mijn bed met een bord koude spaghetti. Dan krijg je wel even dat expeditiegevoel.”

In het pikkedonker van de vroege ochtend sprongen de GeMSe-deelnemers op de fiets voor een redelijk vlak kwartiertje richting de voet van de berg. Bart: "De Stelvio als ontbijt, zei een van de andere fietsers.” Het werd een fantastische klim. De broers bleven bij elkaar en hoefden niet al direct in het rood. "Daardoor kon je een beetje babbelen en genieten van de omgeving."

Lars en Bart maakten zich evenwel geen illusies; na de Stelvio stond immers de Mortirolo op het menu en dat is toch van een andere orde. In ieder geval qua stijgingspercentage, dat gemiddeld boven de tien procent ligt en soms tegen de 20 procent aan zit. Toen Lance Armstrong in 2004 de Mortirolo bedwong, noemde hij het de zwaarste beklimming die hij ooit had gedaan. De broers flikten het om de top van de Mortirolo te halen. Bart: "Dan heb je bovenop echt het gevoel: dat hebben we toch maar mooi gedaan.” Lars: "Je krijgt er zo’n adrenalinestoot van. Dat is het mooie van fietsen hè: halverwege een klim vraag je je af: wat ben ik toch aan het doen, wat doe ik mezelf aan? Eenmaal bovenop kun je de hele wereld aan en kijk je alweer uit naar de volgende berg.”

Nog één keer Stelvio

Gezien de staat van de benen en het brein kon er nog één bij: nog één keer de Stelvio, nu van de andere kant. Twijfels waren er niet. Een extra stimulans was de sponsoractie die Lars en Bart aan hun tocht hadden gekoppeld. Een onderdeel daarvan was dat bedrijven en particulieren de kans hadden in te zetten op het aantal hoogtemeters. Bart: "Hoe meer we zouden klimmen, hoe meer geld het zou opleveren voor MS.”

Maar voor Bart leek er even een forse teleurstelling in de maak. In de afdaling van de Mortirolo kreeg hij materiaalpech; een kabel schoot los en moest gerepareerd voordat hij verder kon. Dat duurde langer dan gedacht. "Ik heb tegen Lars gezegd: hier stilstaan is voor ons beiden niet goed, ga maar alvast verder. Ik heb vervolgens van alles geprobeerd maar mede dankzij de hulp van mijn vader kon ik uiteindelijk weer vrij vlot in het zadel."

Bart kon uiteindelijk achter zijn broer aan en poetste langzaam iets van de achterstand weg. Aansluiten zat er echter niet meer in dus het was ook een verrassing dat Lars net onder de top op hem was blijven wachten. Samen maakten ze de laatste kilometers vol. ,,Onze familie wist niet dat we samen boven zouden komen, dus dat maakte het nog eens extra bijzonder”, zegt Bart. Lars: ,,We wisten natuurlijk allemaal waarom we dit deden, wat de persoonlijke achtergrond was. Om dat zo met zijn allen mee te maken, dat doet wel iets met je. Al op de Mortirolo fietste ik soms met tranen in de ogen.”

Het werd een dag om in te lijsten. In veel opzichten. Bart: "Ik moet zeggen dat de hele organisatie van de GeMSe daar sterk aan heeft bijgedragen. De ontvangst, het enthousiasme van alle vrijwilligers, ook op alle verzorgingsposten. Het was allemaal perfect geregeld, maar tegelijkertijd heel relaxed en informeel.” Lars: "De hele entourage klopte gewoon, de puzzelstukjes vielen allemaal in elkaar." Maar de puzzel is nog niet helemaal gelegd. "Op een dag keren we weer terug en doen we de volledige GeMSe afstand van 190 km en 6950 hm".

Zelf meedoen? Ook in 2022 wordt deze tocht weer georganiseerd, en wel op 3 september. Alle info vind je hier.

Fan of CycloWorld!

Become our Ambassador

Do you enjoy coming here, and do you think you can make a nice contribution to CycloWorld? We are always looking for ambassadors who want to help us deliver content.

Related posts