News CWiX 500 Cycling regions Cycling holidays Shop Contact
24-05-2023 | Michiel Minnaert

Granfondo Vosges: machtig samen boren

De weg naar het WK in Glasgow verloopt voor mij via Frankrijk, La Bresse. Kwalificeren dicht bij huis kan via de Granfondo Vosges of de Schleck Granfondo. Aangezien ik nog nooit had deelgenomen aan de GF Vosges werd het tijd daar eens verandering in te brengen. De Vogezen is een prachtige regio. Het weer is wispelturig, er is niet veel te doen maar er valt wel rust te vinden. Behalve op de fiets, daar kan je er naar hartenlust afzien.


Foto: © Louis Legon

Op vrijdag zakte ik met mijn vrouw en kind af richting La Bresse. Met het wispelturige weer maakte ik direct kennis. Na de autorit ging ik de eerste drie hellingen verkennen. Ondanks de droge en zelfs zonnige voorspellingen voor La Bresse begon het na een halfuur onophoudelijk hard te stortregenen. Ook de Wahoo hield het voor bekeken. Totaal onderkoeld ging ik een café binnen in Le Thillot. Het bevestigde nogmaals mijn beeld van de Vogezen: verraderlijk weer en er valt helemaal niks te beleven, behalve de rust. De arme cafébaas die achteraf mijn tafel mocht dweilen gaf me zelfs een dekentje om op te warmen. Gelukkig klaarde het daarna weer op. Uit de verkenning had ik wel geleerd dat het een lastig begin was, een gemakkelijk middenstuk en een lastig einde.

Koers

Zondag om 8.00 uur was het zo ver. De start verliep enigszins chaotisch, er waren geen aparte startvakken per leeftijdscategorie en beperkte dranghekken. Niet bij de eerste tweehonderd starten betekende dat je direct een serieuze inspanning moest leveren. Ik mocht meteen al meer dan een minuut dichtrijden. Dat de wedstrijd start met een afdaling maakt het alleen maar gevaarlijker. Al bij al kon ik de kloof gemakkelijk dichten. Het Duitse Strassackerteam legde een strak tempo op, zonder de boel echt uit mekaar te trekken. Vooral in de afdalingen ontstonden toch wel scheurtjes, maar alles was onder controle.


De derde helling van de dag was de steilste, en de boel spatte daar voor het eerst echt uit mekaar. Toen we nog met een kleine tien koplopers richting de top gingen, trok ik even door en kreeg ik iemand van de Strassackerploeg met me mee, Moritz Beinlich. Dit was niet geheel toevallig de man die al de hele klim een stevig tempo had opgelegd. Onze verstandhouding was direct perfect en al snel reden we een voorsprong bij elkaar. De enige bedenking die ik had was dat het nog ver was, nog welgeteld 130 kilometer tot de finish. Maar goed, soms ga ik er alleen op uit om 200 kilometer te rijden, dus dan zal 130 kilometer ook wel lukken. Daarnaast werd ik voldoende van drank en eten voorzien: zowel mijn club Bataia als mijn familie stond langs de kant met bidons en eten. Wat een luxe.

CycloWorld 1K ride

Zaterdag 26 augustus kun je de klimmersbenen weer op de proef stellen in de CycloWorld 1K Ride. Een bijzondere uitdaging om in de omgeving van Arnhem en de zuidelijke Veluwe meer dan 1000 hoogtemeters te bedwingen!

   

Boren

Nu kan ik een heel lang verslag schrijven maar eigenlijk was het simpel. We reden perfect samen, machtig samen boren om het op zijn Vlaams te zeggen. Het parcours was in het middenstuk grotendeels golvend waardoor onze perfecte samenwerking direct zorgde voor een mooie voorsprong van een zestal minuten. Dit kon en mocht ik niet meer uit handen geven, het moest een plek een of twee opleveren vandaag. Het bleef wel opletten geblazen voor tegenliggend verkeer, we hadden maar zelden een motor bij ons. Van een WK kwalificatiewedstrijd verwacht ik meer: wanneer een kleine organisatie als Espace Cycles in Étalle dit kan, moet dat hier ook kunnen.

Op 50 kilometer van het einde begonnen we aan het slotstuk, vier lastige klimmen stonden ons nog te wachten. Bergop kon ik mijn tempo opleggen. Dat gaf me hoop aangezien dit een teken was dat mijn medevluchter het lastig begon te krijgen. In de aanloop naar de voorlaatste klim merkte ik voor het eerst echt sporen van vermoeidheid bij hem. Een kleine speldenprik net voor de start van de klim gaf me direct al een gaatje, maar ik ging nog niet vol. Ook míjn lijf begon langzaam vermoeid te raken.

Op het steilere stuk maakte ik vervolgens het verschil, zodat ik met een geruststellend gat aan de laatste klim (eerder een lange loper) kon beginnen. De voorsprong bleef groot genoeg en met de finish in zicht kon ik moe en voldaan de handen in de lucht steken. Moritz Beinlich werd tweede op een halve minuut, Bjorn De Decker vervolledigde het podium waardoor Vince Mattens net naast het podium greep.


Verbeterpunten

Uiteraard kijk ik heel tevreden terug op deze granfondo, maar ik vind wel dat er enkele organisatorische verbeterpunten zijn. De chaotische start, de beperkte veiligheidsmaatregelen voor de renners, het late tijdstip om de nummers op te halen op zaterdag. Een absoluut pluspunt is een prachtig parcours, uitdagend, maar ook met de nodige variatie door een golvend middenstuk. Lastig genoeg dus voor wie denkt goed te kunnen klimmen, maar niet alleen leuk voor klimmers.

De pastaparty liet ik aan me voorbijgaan, na vijf uur knallen was het tijd voor een pannenkoek met het gezin.

Comments (0)

Create an account, or click here to log in


Only logged-in users can post a comment

   

Did you know that CycloWorld also has an online shop

Check it out.

Discount on event tickets up to 50% and much more.

Related posts