07-10-2021 | Luc Nouwen

Het WK van Luc Nouwen: de tijdrit

Luc Nouwen doet namens CycloWorld (en België) mee aan de UCI Gran Fondo World Championships in Sarajevo en nabije omgeving. In een serie blogs vertelt hij over zijn avonturen. Vandaag de tijdrit. De volledige uitslag daarvan vind je overigens hier.

Knullige organisatie

Het afhalen van je rugnummer en chip is een belangrijk moment. Welk nummer zal ik hebben, om hoe laat is mijn vertrektijd, wie doet er nog zoal mee? Ook hier slaagden de organisatoren erin om het moeilijker te maken dan het is… Er was een zéér lange wachtrij door het inkorten van de tijd om het race package af te halen. De benodigdheden voor de wegrit waren er nog niet, waardoor je nog eens moet teruggaan als je ook aan de fondo wil deelnemen. Het kader om te controleren of je tijdritfiets wel aan alle regels voldoet liet op zich wachten. Het verscheen om 13.30 terwijl het er om 12.00 had moeten zijn. Zelfs de immer vriendelijke Erwin Vervecken, UCI Gran Fondo World Series manager (en voormalig wereldkampioen veldrijden bij de profs), verloor er zijn geduld bij.

8.30

Het weer is volledig omgeslagen. De afgelopen dagen heerlijk weer om te fietsen, vanmorgen regent het pijpenstelen. De starttijden zijn gepland van 13.00 tot 16.00. Mijn starttijd pal in het midden om 14.30.30. Volgens de weersvoorspellingen gaan de hemelsluizen terug open vanaf 14.00. Geen leuk vooruitzicht met mijn velgremmen op carbon… Er zijn 239 deelnemers die 38 nationaliteiten vertegenwoordigen. Bij de mannen 60-64 zijn 23 deelnemers ingeschreven en 17 nationaliteiten. De oudste dame start in de categorie 70-74, de oudste mannen in de categorie 80-84. Fantastisch dat zo iets kan!

13:00

Ik ben toch maar in wedstrijdtenue vertrokken voor een opwarming. Het probleem in Pale is dat als je een straat indraait, die enkele honderden meters verder dikwijls overgaat in een grindpad (en ik ben voorlopig nog geen gravelrijder, zeker niet op mijn tijdritfiets met een vol wiel). Toch mijn drie sprints van 15 seconden gedaan en twee maal vijf minuten aan een hoge hartslag.

14:00

Aan de start staan diegenen die nog ouder zijn dan ik klaar als ik daar aankom. Het aanschuiven kan beginnen. Een babbeltje met een Serviër in het Duits en met een Brit in het Engels (of wat dacht je). Mijn gelletje met cafeïne binnenwerken en mijn regenvestje over een reling hangen. Hopelijk hangt dat er dan nog na de wedstrijd (ik ben in mijn ééntje in Bosnië; serieuze mensen moeten werken.) Bang afwachten of de fietspositie goedgekeurd wordt; het is dezelfde kerel die de keuring deed in augustus en toen beweerde dat mijn zadel 5 cm naar achter moest… De regel dat het zadel loodrecht boven de trapas mag staan zolang de afstand tot een bepaald punt of je stuur de 75 cm niet overschrijdt, kende hij toen niet. Ondertussen heeft hij blijkbaar een update van zijn kennis ondergaan.

We starten om de 30 seconden. Het regent nog steeds niet; vizier van de helm dan maar op. Niet te vlug starten, niet op je adem trappen. Blijf rond de 165 hartslag totdat het echt bergop gaat. Doortrekken als het wat afvlakt naar de tunnel toe. En daar komt Mr. Australia me voorbij gevlamd; niet eens halfweg en hij heeft al een minuut op me ingehaald. In de afdaling loopt hij natuurlijk niet verder weg. Halfweg de 180 graden bocht nemen en weer omhoog. Ik hou de Australiër in het oog totdat het afvlakt. Hoe steiler, hoe beter voor mijn kleine gestalte. Als de grotere versnelling moet opgelegd worden, kom ik tekort. De tunnel door, waar ze een soort verlichting op de grond hebben geplaatst in het gedeelte waar de normale verlichting niet werkt. Dus de boel is nog altijd niet in orde.

Vol gas

Tandje bijsteken, nog een tandje. Einde van de tunnel en de regen slaat op het vizier. Drie man voor me; die moeten er alle drie aan geloven. Grootste versnelling; laveren tussen wat nog net kan en tegen het asfalt smakken. De drempels mooi ontwijken (speciaal op getraind). Nog 500 meter. Alles uit de kast; met drie bochten en een nat wegdek natuurlijk niet evident. Einde. Uithijgen.

Mijn regenvest hangt er nog. Ik ga mijn Sloveense makker Andrej Zvabi begroeten. Een sympathieke man die staatsamateur is geweest in zijn jonge jaren. Terug naar het appartement voor de hersteldrank en het checken van de uitslag op de website.

Vier deelnemers hebben geen tijd achter hun naam staan, waaronder onze vriend uit Australië. Ah, ik ben vergeten te kijken of ik naar de dopingcontrole moet. Te voet terug naar de aankomst; Erwin Vervecken wijst me de weg. Vanaf 60 jaar controleren ze blijkbaar niet meer.

Even het uitdelen van de medailles bijwonen. Erwin duikt op met aangepaste uitslagen. Alan Nelson, de Australiër, wint. Ik bots op Kevin Tye die de kwalificatiewedstrijd won in augustus. Hij stond eerste voor de aangepaste uitslag en is ervan overtuigd dat hij gewonnen heeft, totdat ik hem de foto van de aangepaste uitslag toon. Pijnlijk. Ik eindig negende en rij 27 seconden sneller dan in augustus; 1 seconde te traag voor de achtste plaats. Dom natuurlijk dat ik bij de start mijn Garmin niet aangezet heb en daar wat mee heb zitten prutsen. Maar, top 10 op een WK! Ik ben een tevreden man. En gelukkig is mijn tijd sneller dan die van Longo, die in mijn leeftijdscategorie de wereldtitel bij de vrouwen wint.

16.45

De wedstrijd is gereden; het zit erop. De vermoeidheid sluipt in elke vezel. De ontlading is compleet. Ik kan nu gewoon wegzakken en indommelen. Ik hou van een doorgedreven planning; alles wat daar niet in past, krijgt op zijn best een boze blik. Tegen het weer heb je natuurlijk geen verhaal en dat doorkruiste vandaag één en ander.

Biefstuk en een pint

Tijd voor een biefstuk en een pint! Na een week pasta en rijst, lijkt me dat een gepaste afwisseling. Blijkt dat ze in het restaurant nog mogen roken als de uitbater dit toelaat. Geen dessert dus. Op naar de mediofondo. Volgens Kevin is het een hoogwaardig deelnemersveld en de weersomstandigheden beloven een epische wedstrijd: regen en temperaturen die dalen naar het vriespunt bij de aankomst op 1500 meter hoogte. Weer iets om naar uit te kijken!

Fan of CycloWorld!

Become our Ambassador

Do you enjoy coming here, and do you think you can make a nice contribution to CycloWorld? We are always looking for ambassadors who want to help us deliver content.

Related posts