News CWiX 500 Cycling regions Cycling holidays Shop Contact
01-09-2023 | Wouter Fioole

Kitzbüheler Radmarathon: How steep is your love?

Omhoog zwoegend en slingerend naar de top van de Kitzbüheler Horn staan er verschillende bordjes langs de kant van de weg: 'Der Horn Ruft', '#EchtSteil' en bogen met onder elkaar 'Kitz-bue-hel'. Maar het bordje dat me na halverwege de moordende slotklim vooral bezighield was 'How steep is your love?'


Der Horn Ruft

Als het startvak van de Kitzbüheler Radmarathon om 5:45 opengaat is de lokroep van de Kitzbüheler Horn al te horen. In het centrum van Kitzbühel, op een kilometertje van de voet van de Horn, gaat het namelijk maar over twee dingen: de slotklim en het weer. De hele week is het weerbericht al dramatisch, maar uiteindelijk op de dag zelf valt het nog mee. Veel regen en dreiging van regen, maar al met al redelijke temperaturen.

Het tweede dilemma voor de start van een cyclo is voor iedereen herkenbaar. Wat trek ik aan? Waar de een juist laagjes uitdoet, trekt de ander toch maar een extra jasje aan. Om die vijf minuten later toch maar aan of uit te doen... Zo gingen er deelnemers zowel in kort-kort als in volledig wintertenue van start. De kort-kortdeelnemers moeten het koud gehad hebben, met name in de eerste twee afdalingen. Maar zij hoefden flink minder gewicht omhoog te slepen in de laatste kilometers. Want de roep van de Horn was voor de start al hoorbaar. Alle gesprekken om me heen gingen enkel en alleen over die laatste moordende zeven kilometer (aan 12% gemiddeld). Niemand sprak over de 208 kilometer die daarvoor afgelegd moesten worden.

#EchtSteil

Dat geen mens bezig leek met die eerste 208 kilometer zegt eigenlijk alles over de slotklim. Want het bordje #EchtSteil had ook prima kunnen staan op de eerste 6,5 kilometer van de Gerlospass, op de vijf kilometer lange Kerschbaumer Sattel (gemiddeld 10,7%) of hier en daar op de #EchtSteil(e) stukken van de Brandenberg (totaal veertien kilometer). En als er dan nog bordjes over waren geweest, hadden ze verspreid over het parcours verdeeld kunnen worden op de 'vlakke' stukken waar hier en daar de reguliere verkeersborden het normale verkeer waarschuwden voor percentages boven de 10 en 15%. Zoek je naar #EchtSteil, dan zijn de Oostenrijkse Alpen een walhalla. Ik zelf kom een stuk beter tot mijn recht op wat minder steile klimmen. Pass Thurn, de eerste klim van de dag, lag mij dan ook een stuk beter. Direct vanuit de start was het zeventien kilometer lang langzaam maar zeker steeds ietsje steiler omhoog, maar nooit boven de 10%.


Kitz-bue-hel

Links en rechts van de weg op de eerste meters van de Horn staan halve, rode bogen met van boven naar beneden Kitz-bue-hel. Ik vroeg me gelijk af of dit expres gedaan was. De boel zo opknippen dat 'hel' er apart op kwam te staan. Dat veel deelnemers van de fietshemel in een heerlijk masochistische fietshel waren beland, was wel duidelijk. Het is evident dat de KRM echt een topcyclo genoemd mag worden. Zeker bij mooi weer is het hemels fietsen hier. De organisatie is uitstekend. Eenvoudig je spullen ophalen in het centrum van het dorpje, overal politie en brandweermensen die de route veilig houden, delen van de route zijn echt helemaal autovrij, uitstekende verzorgingsposten en een schitterende route.


Helaas waren er ook nu 'natuurlijk' weer de nodige valpartijen, maar daar kon de organisatie niets aan doen. Op diverse punten stonden mensen van de organisatie de deelnemers extra tot voorzichtigheid te manen. Met het natte wegdek en de ook steilere dalende stroken moet je haarspeldbochten gewoon niet te hard nemen. Er was  bovendien een uitgebreide informatiegids met alle gevaarlijke punten en een briefing op zaterdag. Dat is naar mijn mening meer dan voldoende; de rest van de verantwoordelijkheid ligt toch echt bij de deelnemers zelf.


How steep is your love?

Maar het bordje dat me echt bezighield – en eerlijk gezegd nog houdt – is dat met de vraag hoe steil mijn liefde nu eigenlijk echt is. Want zeven kilometer omhoog, zonder dat het wegdek ook maar ergens onder de 11% komt, is misschien toch wat te steil voor mijn liefde. Om me heen kijkend naar de anderen, ogenschijnlijk voor velen. Na twee kilometer klimmen kwam ik deelnemers tegen die stilstaand over hun fiets hingen. Een kilometer later was er iemand aan het lopen naast zijn fiets. Hij was niet de enige. De meeste mensen hebben flink wat extra kilometers gemaakt door continu breed over de weg heen en weer te slingeren. Ik heb zelfs een kilometer een renner naast me gehad met een plakbidon. Hoewel ik me ergerde dat hij hulp kreeg bij het omhoog fietsen, had ik vooral veel bewondering voor de vrouwelijke soigneur die het in een versnelde pas zo lang volhield om hem vooruit te duwen.


Nieuw dit jaar was de mogelijkheid aan de voet van de Horn te stoppen, deze route kreeg de naam 'Kitz'. Ik begrijp die deelnemers heel goed. Voor hen is de liefde niet zo steep, zijn de andere klimmen meer dan #EchtSteil genoeg en is de roep van de Horn meer een alarmerende brul. Na 208 kilometer en ruim 3800 hoogtemeters is de Kitz echter ook een cyclo waar menig fietser niet eens aan zal beginnen.

Hoewel misschien dus steiler dan mijn liefde (en in alle eerlijkheid mijn vorm van het moment) reikt, kon ik de lokroep van de Horn niet weerstaan en zal ik dat volgende keer ook niet kunnen. Eenmaal bij de finish is dat stuk Kitz-bue-HEL snel vergeten. Wat eten, warme en droge kleding uit de tas die ik aan de organisatie had meegeven voor de top. En vervolgens met fiets en al met de kabelbaan weer naar beneden. Zittend in de lift brak het wolkendek precies even open en had ik een schitterend uitzicht op het dal en vooral de Horn waarin anderen van links naar rechts slingerend het antwoord op de vraag 'How steep is your love?' nog probeerden te vinden.

Comments (0)

Create an account, or click here to log in


Only logged-in users can post a comment

   

Did you know that CycloWorld also has an online shop

Check it out.

Discount on event tickets up to 50% and much more.

Related posts