News CWiX 500 Cycling regions Cycling holidays Shop Contact
21-10-2022 | Debby Frenken

Roc du Maroc: the mummy returns

Ik kwam Roc du Maroc tegen via Instagram. Dat leek me wel wat, zo’n loodzware etappekoers voor de MTB, dwars door de Marokkaanse woestijn. Eigenlijk was ie al vol, maar via de reservelijst kon ik alsnog mee.


Foto's: © Jan Van Gelder - Alessio Corradini - Roc du Maroc

Race en challenge

Roc du Maroc werkt met twee categorieën. De ‘Race’ is voor duo’s en kent een wedstrijdkarakter; de ‘Challenge’ is de toerversie. Omdat ik me solo opgaf, deed ik automatisch mee aan de Challenge. Alhoewel ik wel competitief ben ingesteld vond ik dat achteraf prima.

Het overgrote deel van 270 deelnemers had zich serieus voorbereid. De meeste rijders hadden gekozen voor een fully, maar er reden ook een paar hardtails mee en zelfs één gravelbike (die het echt zwaar heeft gehad maar super respect voor hem!).


Foto's: © Jan Van Gelder - Alessio Corradini - Roc du Maroc

Glamping in de woestijn

Het concept van Roc du Maroc is uniek. De hele entourage wordt vanuit de Benelux ingevlogen. Het is een rondreizend circus. De eerste twee dagen slaap je in een hotel, daarna in een groot tentenkamp dat elke dag verplaatst wordt. De ondersteuning bestaat uit een gigantisch team van zestig vrijwilligers uit de Benelux en dertig lokaal ingehuurde mensen. Het kamp is basic maar sfeervol en alles is er. Je slaapt in pop-uptentjes, er zijn douches, Europese toiletten, massages, een bikewash, mekaniekers en niet te vergeten heel goed eten en drinken. Ook werden rijenlange verlengsnoeren geplaatst voor het opladen van de telefoons en fietscomputers. De organisatie voorzag zelfs in een lokale simkaart, waardoor je meestal redelijk internet had.

Alles was dus top geregeld, het voelde als een soort rondtrekkende glamping maar dan anders. Het is slapen, fietsen eten en de volgende dag weer.

Voor dit alles betaalde je dit jaar € 2550. Dat is inclusief drie hotelovernachtingen, vlucht, fietstransport, transfers en eten. Voor de editie van 2023 is dat € 2750 en naar mijn mening is het dat dubbel en dwars waard.


Foto's: © Jan Van Gelder - Alessio Corradini - Roc du Maroc

Canyons, stenen en gravel

Het parcours bestond uit zes etappes en een proloog, wat eigenlijk een soort testrit was. In totaal goed voor 666 km en 8500 hoogtemeters. De etappes startten allemaal tussen 7:00 en 8:30 in de ochtend. De ritten verschilden onderling behoorlijk, wat ik niet verwacht had. Ik had op heel veel zand gerekend maar dat viel achteraf mee.

Onderweg kwamen we bijvoorbeeld door ruige canyons met heel veel stenen, maar ook gravelwegen met mooie haarspeldbochten en wat steile afdalingen. Ik vond het parcours erg technisch, je moet wel kunnen sturen en goed kunnen manoeuvreren over en rond stenen. Natuurlijk kwam je ook wel zand tegen, maar geen lange stroken met mul zand.


Foto's: © Jan Van Gelder - Alessio Corradini - Roc du Maroc

Door het veeleisende parcours lagen de gemiddeldes laag. Vooraf had iemand me gezegd dat de gemiddelde snelheid over alle zes dagen misschien, maar op 14 km per uur zou kunnen liggen. Het verschilde natuurlijk per etappe, ook afhankelijk of je in een groepje zat zodat je meegezogen werd en natuurlijk afhankelijk van de hoogtemeters.

Het weer was zoals je mag verwachten goed: warm en droog. De temperatuur lag rond de dertig graden, maar doordat de luchtvochtigheid laag ligt heb je daar weinig last van. Tijdens de etappes zijn er uitgebreide bevoorradingen en rijdt ook een technisch team mee. Dat was ook wel nodig, want er waren wel eens lekke banden en/of andere kleinere materiaalproblemen.

Etappe twee en drie vond ik de leukste etappes, vooral door de veelzijdigheid. We kwamen van alles tegen: riviertjes, singletrails, canyons, evenals plots opdoemende oases. Maar eigenlijk alle ritten waren mooi, omdat ze allemaal anders waren. Overigens is de route ieder jaar wel ongeveer hetzelfde met wat lichte aanpassingen.


Foto's: © Jan Van Gelder - Alessio Corradini - Roc du Maroc

Niet alleen woestijn

Je rijdt zeker niet alleen maar door de woestijn. Onderweg kom je ook door kleine dorpjes waar helemaal niks is. Kinderen moedigen je aan en bedelen vaak om snoep en pennen. Dat voelde soms wat ongemakkelijk, en doet je beseffen hoe bevoorrecht je bent. En wat een decadente tocht is dit qua opzet: twee vliegtuigen vol met rijders en spullen en water naar een gortdroge woestijn. Eigenlijk is het te bizar voor worden.


Foto's: © Jan Van Gelder - Alessio Corradini - Roc du Maroc

Etappe zes was veruit het zwaarste. Ga er maar aanstaan: 150 km door de woestijn met 650 hoogtemeters. Zowel fysiek als mentaal was dit een heel lastige rit. Het was een extreem lange dag op de fiets, waar je goed moet indelen. Iedereen probeerde te sparen en uit de wind te rijden. Het zicht op een troep kamelen aan het einde van de dag was zo mooi, dat maakte alles goed.


Foto's: © Jan Van Gelder - Alessio Corradini - Roc du Maroc

Infuus

Die dag lag de finish bij de locatie waar de film The Mummy is opgenomen. Daar werd een groot feest georganiseerd. Sommige deelnemers hadden deze etappe ook echt onderschat en werden ’s avonds laat in uitgedroogde toestand na veertien uur fietsen groots onthaald door de rest. Zij konden meteen aan het infuus. 

Het feest was absoluut een van de hoogtepunten. Er heerste een gevoel van verbondenheid en totale ontlading. Je hebt zo intens met elkaar samengeleefd, die connectie met andere fietsers is echt bijzonder. De elementen lieten zich die avond ook zien. Het stormde, het regende en er was vuur. Iedereen had een gevoel van the mummy returns!


Foto's: © Jan Van Gelder - Alessio Corradini - Roc du Maroc

De volgende dag moesten we met een kater in de benen de slotrit afwerken, daarna was het lekker bijkomen in een hotel voordat we weer naar huis vlogen.

Ik heb nog nooit zoiets meegemaakt. Het was intens, slopend en heel bijzonder. Ik heb heel veel leuke mensen ontmoeten met wie ik waarschijnlijk nog jaren contact ga onderhouden. De heimwee in de groep is gigantisch. Ik heb al wel wat MTB-events en meerdaagsen gedaan, maar deze komt in mijn lijst van best cycling memories. No doubts on that!

Volg Debby Frenken ook op Instagram!

Fan of CycloWorld!

Become our Ambassador

Do you enjoy coming here, and do you think you can make a nice contribution to CycloWorld? We are always looking for ambassadors who want to help us deliver content.

Related posts