26-06-2021 | Ariën Oskam

Sportful Dolomiti Race, een verhaal uit de achterhoede

Km 0 – Via Campogiorgio, Feltre

Ik schuif aan in mijn startvak. In de verte voor me de startboog. Om me heen alleen maar Italianen, zover ik kan kijken. Het weer is prachtig. Niet te warm en niet te koud. In de wetenschap dat het op de bergtoppen ook minstens 15 graden is, heb ik geen extra kledingstukken bij me. Ik haal diep adem. En realiseer me dat ik bevoorrecht ben. Ein-de-lijk weer eens een cyclo rijden! Uit de boxen klinkt luid het geluid van de wolf, het symbool van deze granfondo. Andiamo!

Km 17 – Arsié, voet van de Cima di Campo

In een rustig tempo begin ik aan de Cima di Campo. Ik hou me strikt aan mijn plan: rustig op hartslag naar boven, tempo is niet belangrijk. Dat zowat iedereen me in de vlakke aanloop inhaalt, neem ik voor kennisgeving aan. Eenmaal aan het klimmen is dat overigens vrijwel meteen afgelopen. In plaats daarvan passeer ik langzaam renners voor me. “I am exactly where I supposed to be”. Ik kijk op de klok en ik weet dat de eerst time-cut om 10 uur in Pieve Tesino geen probleem zal zijn.


Km 36 – Cima di Campo

Zonder problemen bereik ik de top van de eerste klim, na 19 kilometer klimmen op 1.435 meter hoogte. Ik duik de afdaling in. Na wat technisch bochten wordt de afdaling snel, met mooie vergezichten. In Castel Tesino zijn alle zijwegen afgezet door seingevers en/of Carabinieri. Goed geregeld. Voor ik het weet ben ik in Pieve Tesino en de eerste ravitaillering waar ik snel mijn bidon vul. Na enkele kilometers klimmen het tweede deel van de afdaling richting Scurelle. Op naar de Passo Manghen.

Km 63 – Scurelle, voet van de Passo Manghen

Ik ga er aan beginnen. De 23 kilometer lange Passo Manghen, op 2.047 meter hoogte het dak van de Granfondo. De laatste zes kilometers komen niet meer onder de 10%. Ik pas hier dezelfde tactiek toe: gecontroleerd op hartslag naar boven. Sparen voor het laatste deel. Na enkele steile kilometers bereik ik Telve, waar de klim wat afvlakt tot 5% à 6%. Daarna volgt weer een lastig stuk van enkele kilometers van 9% tot 10% stijging. Nog 15 kilometer klimmen. Opnieuw vlakt de klim enkele kilometers wat af. Ik maak kort een praatje in het Engels met de broers Steigerwald uit Duitsland., laat ze achter, waarna weer enkele zware kilometers volgen van 10% en de bergpas voor een laatste keer afvlakt tot ongeveer 5% stijging. Ik nader het gevreesde laatste deel, nog zeven kilometer. Ongeveer vanaf dat punt ontvouwt de Manghen zich in al haar schoonheid. De smalle weg loopt kronkelend voor me kilometers lang omhoog. In het groen ernaast grazen koeien en klinken luid hun koeienbellen. Rechts van de weg loopt een waterval. Het is loodzwaar, maar mijn gedoseerde begin betaalt zich uit. Op enkele kilometers onder de top hoor ik boven wolvengehuil, uit de geluidsbox op de top. Kippenvel. Met een grijns draai ik de laatste bocht door en passeer de controlematten. De Manghen is in de pocket!


Subscribe for our newsletter and receive the most most actual gran fondo news

* obligated


Km 86 – Afdaling Passo Manghen

De afdaling van de Manghen is mooi, maar bochtig en dus technisch. Seingevers waarschuwen voor tegemoetkomend verkeer. Lager in de afdaling wordt de weg breder en overzichtelijker waardoor ik flinke snelheden haal in de afdaling. Beneden, na 102km in Molina di Fiemme volgt een stuk van 18 kilometer door het dal tot in Predazzo. Na wat kopwerk met vier deelnemers in mijn wiel word ik ingehaald door een groter groepje waarbij ik aanhaak. Even later bereiken we Predazzo, de voet van de Passo di Rolle. Daar is de tweede time-cut: passeer je hier na 14:30 uur zal je plaats moeten nemen in de wachtende bussen. Die haal ik ruimschoots, ik passeer om 13:30 uur.

Km 118 – Predazzo, voet van de Passo di Rolle

Het eerste deel van de Passo di Rolle is een brede baan met ongeveer vijf kilometer klimmen tegen 7%. Op de Manghen was weinig verkeer. Dat wordt op de Rolle ruimschoots gecompenseerd. Armada’s aan motoren en auto’s vliegen voorbij. Het is warm. Tegen alle verwachting in krijg ik het hier voor het eerst moeilijk. Mijn maag protesteert tegen zojuist ingeslikt snoepgoed. Ik moet alle zeilen bijzetten om mijn maag onder controle te houden. Gelukkig is er in Bellamonte een ravitaillering. Daar heb ik even nodig om bij te komen en gooi wat water over me heen. Ik vervolg mijn weg en rij rustig het kilometers lange vals plat, met mooi uitzicht over het Lago di Paneveggio. Even later bereik ik het laatste deel van de klim: zeven kilometer tegen ongeveer 7% stijging. In de laatste kilometers is het uitzicht werkelijk prachtig, met de kenmerkende rotspartijen van de Dolomieten. Mijn maag protesteert nog en ik ben blij als ik boven ben.

Km 140 tot km 179 – afdaling Passo di Rolle

De afdaling van de Rolle is overzichtelijk en loopt lekker. Ik daal door San Martino di Castrozza, een prachtig plaatsje. Verderop wordt het een bijtrapafdaling door het dal, richting Feltre, tot aan de voet van de Passo Croce d’Aune. Ik slik een gelletje weg en mijn maag komt tot rust. Desondanks weet ik dat het beste er nu wel af is.


Km 179 tot Km 204 – Passo Croce d’Aune – finish in Feltre

De Croce d’Aune is een klim die op papier prima te doen is. Maar toch ben ik er nu bang voor. Wat als de maag weer gaat opspelen? Het eerste deel van ruim twee kilometer tot Sorriva is voorbij voordat ik het weet. Dan volgt een stuk vlak en dalen, waarna net als op de Manghen het venijn in het laatste deel volgt: vier kilometers van 10% stijging. Die doen pijn. De deelnemers voor me staan net als ik geparkeerd. Eén zit zo kapot dat hij slalomt over de weg en bijna tegen me aan rijd als ik hem langzaam passeer. Eindelijk is de marteling voorbij en zie ik de boog van de top. “Bravi” roepen de Italianen die voor me staan te klappen. In de afdaling komt de emotie binnen als ik onder me Feltre al zie liggen. Ik blijf geconcentreerd en dender even later de historische binnenstad in. Daar wacht de laatste stijgende helling over klinkertjes naar de finishboog op de Piazza Maggiore. Eenmaal boven bal ik de vuist. Arrivo! Het is gelukt!

Fan of CycloWorld!

Become our Ambassador

Do you enjoy coming here, and do you think you can make a nice contribution to CycloWorld? We are always looking for ambassadors who want to help us deliver content.

Related posts