News CWiX 500 Cycling regions Cycling holidays Contact
21-12-2021 | Marcel van Herten & Eveline van der Hek

Ultrafondo, wanneer een granfondo niet zwaar genoeg is

Fietsers hebben sinds mensenheugenis altijd de drang gehad om verder, langer en hoger te gaan. Het ultrafietsen was lange tijd een niche in de fietswereld, maar sinds het uitbreken van de coronapandemie is het een van de snelst groeiende onderdelen van de fietssport. Hoogtijd voor een kijkje in de wereld van het ultrafietsen. Vandaag deel 2 van onze 4-delige serie: De Ultrafondo.

In deel 1 gaven we al kort uitleg over de achtergrond van het ultrafietsen in het algemeen en de ultrafondo in het bijzonder. Voor deel 2 stelden we ons de vraag: is een Granfondo niet zwaar genoeg? Maar in plaats van zelf de vraag in te vullen vroegen we het aan twee ervaringsdeskundigen. Joost Bakker uit Groningen. Hij fietste in 2021 de Ultrafondo Marmotte Alpes en finishte er als eerste Nederlander op de vijfde plek. En aan “vriend van de show” Michiel Minnaert. Michiel reed veelvuldig een topklassering in diverse grote cyclo’s (o.a. 2x winnaar Marmotte , Schleck GF 2021 en Munsterland Giro 2021).

Voorbereiding wordt hoofddoel

Joost was in training voor de Tour du Mont Blanc die maar liefst 338 kilometer en ca 8.500 hm kent en daarmee op de ranglijst CWiX500 aanvoert. De Ultrafondo Marmotte Alpes was voor hem een mooie laatste test. Corona gooide echter roet in het eten, de Tour du Mont Blanc werd geannuleerd en daarmee werd de Ultrafondo Marmotte Alpes het hoofddoel van 2021.

De ultra-versie van de Marmotte Granfondo Alpes werd afgelopen jaar voor het eerst georganiseerd. Het parcours is nagenoeg identiek, maar heeft een toetje. Vlak na de top van Alpe d’Huez buig je af om de Col de la Sarenne te beklimmen. Deze daal je vervolgens af om vervolgens wederom de Alpe te beklimmen en daar bovenop te finishen.

CW: Is een Granfondo niet zwaar genoeg?
Joost: "Ik wilde wel een keer zo’n monstertocht volbrengen. Een langer en zwaarder parcours ligt mij wel, maar dit was voor mij ook wel een enorme uitdaging. Nou heb ik de ‘gewone’ Marmotte vaker gereden en deze keer hoopte ik meer te kunnen genieten van de omgeving. Daarnaast wilde ik, met de Tour du Mont Blanc in mijn achterhoofd, niet met hangen en wurgen over de finish komen."

CW: En Joost, is dat gelukt?
Joost: “Jazeker! Al voor de start merkte ik een verschil. De sfeer voor de ultra was namelijk een stuk relaxter. Tot 5 minuten voor het vertrek om 5 uur stonden we nog niet eens in het startvak. Ik had zelf de indruk dat het grootste deel van de ca 500 deelnemers niet meedeed om hard te fietsen, maar om hem uit te fietsen. Net als ik. Hoewel er een behoorlijk tempo gereden werd, ben ik de eerste klim nog nooit zo rustig opgereden als die dag. Achteraf denk ik dat daar zelfs wel wat heb laten liggen, want in de tweede helft pikte ik best veel rijders op. En, hoewel ik wel leeg was, was ik niet kapot toen ik over de finish reed. Dat bleek ook uit mijn tijden, want ik ben de Alp d’Huez de tweede keer sneller opgefietst dan de eerste keer. Wat voor mij ook anders was, is dat ik mezelf een fatsoenlijke plaspauze gegund heb. Dat doe ik normaal dus echt nooit bij een cyclo.”

CW: Waren er ook minpuntes?
Joost: "Wat ik jammer vond, was dat we tussen de overige Marmotterijders finishten. Ik wist dat er geen officieel klassement opgemaakt zou worden van de ultra en ik ben ook helemaal niet bezig geweest met een uitslag of prijzen. Maar apart finishen, had ik wel leuker gevonden."

CW: Raad je het ons aan en zo ja, wat raad je ons dan aan?
Joost: "Als je van een uitdaging houdt en een duursporter bent; JA, dan zeker! Zelf heb ik mijn trainingen opgebouwd van vier uur tot ongeveer 75% van de verwachte duur van de ultra. Omdat ik uitging van ca 10 uur fietsen, heb ik dus een aantal ritten van 8 uur gemaakt. Heb je daar geen zin in of geen tijd voor dan moet je je afvragen of het wel wat voor je is. Daarnaast moet je er echt tegen kunnen om voornamelijk met je handjes op het stuur te trainen. Die lange, rustige trainingen heb je echt nodig. En die hebben wel als nadeel dat je je snelheid kwijtraakt. Het kostte mij in elk geval aardig wat moeite om na de Marmotte-ultra weer op snelheid te gaan trainen."

"Die lange, rustige trainingen heb je echt nodig. En die hebben wel als nadeel dat je je snelheid kwijtraakt."

CW: En nu? Doorgaan met ultra’s?
Joost: "Ik denk niet dat ik in 2022 de Mont Blanc Ultra in mijn planning opneem. De Marmotte wel en dan dus weer de gewone afstand. En veel verder vooruit heb ik eigenlijk nog niet gekeken."

Minnaert geniet van slijtageslagen

Michiel vertelt ons dat 2021 voor hem een bijzonder jaar was. Niet alleen wierp corona weer zijn schaduw over het cycloprogramma, maar door de geboorte van zijn dochtertje eind oktober 2020 was het voor Michiel ook wennen aan een nieuwe werkelijkheid. Dus geen ultra in 2021. Maar met twee deelnames aan de Tour des Stations (4de (8:44u) in 2019 en 2de (8:57u) in 2020) kunnen we Michiel wel als ervaringsdeskundige bestempelen.

CW: Wat is het grote verschil met een 'normale' granfondo?
Michiel: "Met name het aantal uren, tot wel 9 à 10 uur, en de pacing strategy zijn wel de voornaamste verschillen. Dat je veel meer moet eten en je lijf daar tegen moeten kunnen is evident en dat kun je trainen. Dat geldt natuurlijk ook voor het aantal uren. En vergeet niet dat de start veelal in het donker is. Zeker bij een vlakke start is het dan extra hectisch en kost dat energie die je later hard nodig hebt. De ultra is dan ook echt een slijtageslag."

CW: Wat merkte jij van die slijtageslag in de Tour de Stations?
Michiel: "Ik heb bij beide deelnames gedurende de rit een serieus slecht moment gekend. Het is dan wel de kunst om van dit slecht moment te herstellen. Dat is mij gelukkig gelukt, vooral door dat ik de tijd nam om goed te eten en even te temporiseren. Maar (lachend) ik weet niet of ik een tweede slecht moment te boven was gekomen."

CW: Tactiek en strategie van de race zijn dus anders?
Michiel: "Jazeker. In een granfondo zie je toch wel veel aanklampers. Rijders die boven hun kunnen rijden maar toch lang kunnen volgen, omdat de afstand en tijd te overzien valt. In een ultra ben je dan op een gegeven moment echt gezien en als je niet oplet sta je ergens serieus geparkeerd. Dus de meesten kiezen voor hun eigen tempo en dan zie je toch snel dat het veld uit elkaar wordt geslagen. Als je samen rijdt dan met gelijken en vaak tot naar de finish."

"In een granfondo zie je toch wel veel aanklampers. Rijders die boven hun kunnen rijden maar toch lang kunnen volgen."

CW: Wat vind jij van het steeds verder, langer en hoger?
Michiel: "Persoonlijk zie ik het als een uitdaging. Maar er moet voor mij wel competitie-element aan zitten. Dat heb ik niet alleen, organisaties spelen daar op in. Bij de Tour de Stations is de ultra altijd het hoofdevenement geweest. Samen met de Tour du Mont Blanc zijn dat voor mij wel de echte ultra’s op de kalender. Mooie routes waarbij de ultra echt iets speciaals is. Ik hoop dat ze ook hier niet doorslaan en te veel meegaan op de hype. Zoals de poging van de Marmotte met de ultra, misschien devalueert het zelfs het originele evenement."

CW: En voor 2022?
Michiel: "2022 staat in het teken van Everesting. En wel in 3 delen: Eerst een virtuele challenge in Zwift op de Radio Tower in februari, aansluitend een IRL poging in de Belgische Ardennen en als afsluiter op 6 augustus de Tour de Stations, de Everesting Challenge. Waar het totaal aantal hm’s 8.848 bedraagt, de hoogte van de Mount Everest." (Noot redactie: officieel telt de Tour de Stations niet als Everestingpoging, omdat de hoogtemeters niet op één klim verzameld worden.)

Kan het jou ook niet zwaar genoeg?

Als jij ook iemand bent die op zoek is naar een andere of nieuwe uitdaging en lijkt een ultra jou wel wat? Check dan de kalender van CycloWorld. Gebruik de CWiX-index om te bepalen of de cyclo voor jou zwaar genoeg is. Voor de beeldvorming: de ‘gewone’ Marmotte heeft een CWiX van 100, de Tour du Mont Blanc voert de lijst aan met een CWiX van 153.

Meer weten over ultrafietsen?

Deel 1 publiceerden we al eerder. Maar kijk ook uit naar de andere verhalen van de mannen en vrouwen van het ultrafietsen over hun drive en ervaringen. In deel 3 staat randonneuring centraal en in deel 4 gaan we in op zelfvoorzienende bikepackingevenementen.

Fan of CycloWorld!

Become our Ambassador

Do you enjoy coming here, and do you think you can make a nice contribution to CycloWorld? We are always looking for ambassadors who want to help us deliver content.

Related posts