07-04-2022 | Frank Jansen

Voor een dubbeltje op de eerste rang?

Nu evenementen weer op grote schaal doorgaan, valt op diverse plekken de nodige kritiek te lezen op inschrijfprijzen. "40 euro voor een rondje Zuid-Holland, je moet wel gek zijn om dat te betalen". Of "90 euro voor de Ronde van Vlaanderen, terwijl je de route het hele jaar door gratis kan rijden. Belachelijk.". Kritiek is prima, maar de argumenten zijn vaak uitermate zwak. Commerciële organisatoren verdienen een eerlijke boterham, geen ongefundeerde kritiek.

Het zijn vrijwel altijd de commerciële organisaties die het moeten ontgelden. Als argument voor de te de hoge inschrijfprijzen komt men meestal op de proppen met tochten die lokale wielerverenigingen worden georganiseerd, vaak voor bedragen nog onder de €10. Dit is echter een klassiek geval van appels met peren vergelijken. Zo'n tocht is namelijk op geen enkele wijze te vergelijken met een commerciële tocht.

Dit soort tochten:

  • Hebben geen winstoogmerk.
  • Zijn vaak (doordat ze weinig deelnemers hebben) niet of veel minder vergunningsplichtig. Vergunningen regelen kost ongelofelijk veel tijd en dus geld.
  • Vereisten veel minder ondersteuning (denk aan hulpdiensten, seingevers en verkeersregelaars).
  • Draaien voor 100% op vrijwilligers.
  • Kennen een minimalistische of zelfs helemaal geen bevoorrading
  • Zijn zijn sowieso veel eenvoudiger opgezet, zo is uitpijling is tegenwoordig zeldzaam en van een afgesloten parcours is nooit sprake.

Het is dus volstrekt logisch dat een commerciële tocht vele malen duurder is dan een niet-commerciële. Er komt veel meer bij kijken dan veel mensen denken. Een parkeerplaats voor 12.000 man regelen is echt wat anders dan eentje voor een paar honderd man. Denk bovendien aan kosten voor marketing, beveiliging, fotografie, logistiek en personeel, start/finishlocatie, bewaakte fietsenstalling, enzovoorts. Bij veel cyclo's moet bovendien het parcours worden afgesloten.

Vraag en aanbod

Daar komt nog eens bij dat veel commerciële tochten bijzonder populair zijn (denk aan Mallorca 312 en La Marmotte). De organisatoren kunnen om die reden kunnen zij eenvoudigweg een hoge prijs vragen. Een klassiek geval van vraag en aanbod. Een principe dat al duizenden jaren de basis is van ons economisch systeem.

Rijden mag, maar hoeft niet

Veel criticasters doen net alsof er geen enkel alternatief is. Alsof je gedwongen wordt om per se de Ronde van Vlaanderen te rijden voor 90€. Niets is echter minder waar: je kan de route op 363 andere dagen van het jaar helemaal gratis rijden. Of koopt een ticket op de tweedehandsmarkt. Niemand dwingt je om de inschrijfprijs neer te tellen om dit per se op 2 april te doen. Natuurlijk, als je op een andere datum rijdt, mis je de sfeer van het evenement. Maar vergeet niet: het is een vrij keuze. Je kan er ook voor kiezen niet te gaan, omdat je het te duur vindt. Niemand dwingt je om bij een 3 sterrenrestaurant te gaan eten. Je kan ook gewoon kiezen om een daghap te halen bij de bistro om de hoek.

Geld verdienen is taboe

In de calvinistische lage laden moet je bedrijf schamen voor het feit dat je ergens geld aan wil verdienen. Door de buitenwereld worden commerciële organisaties niet zelden weggezet als geldwolven en graaiers. Dit is een uitermate zwak (en ook hypocriet) argument, want vrijwel geen enkel mens zal zelf gratis werken voor zijn of haar baas, dus waarom zou een organisator dat wél moeten doen? Het is volstrekt normaal dat commerciële organisaties een winstopslag berekenen. En als een evenement heel populair blijkt, is het ook volkomen te begrijpen dat de prijs stijgt. Men zou wel gek zijn als dit niet gedaan werd. Dat neemt natuurlijk niet weg dat 90 euro voor de RVV veel geld is. Maar de tocht is ieder jaar (bijna) uitverkocht, veel klachten over de kwaliteit zijn er niet dus de prijs lijkt gerechtvaardigd.

Daarbij moet niet vergeten worden dat veel organisatoren een bijzondere lastige periode achter de rug hebben. Bijna 2 jaar zijn er heel weinig evenementen doorgegaan. Het is niet meer dan logisch dat men nu een deel van die kosten wil terugverdienen. De winstmarges die de meeste organisaties berekenen zijn heel redelijk - zeker niet hoger dan bij de meeste andere diensten.

Kritiek hebben mag

Dit betekent zeker niet dat hoge inschrijfprijzen altijd maar normaal gevonden moeten worden. Er zijn genoeg tochten die het wel heel erg bont maken en waarbij je je af kunt vragen of het nog ergens op slaat. Dat geldt ook voor betaalde lotingen waarbij soms al tonnen verdiend worden zonder dat er überhaupt iets georganiseerd is. Maar kritiek op hoge inschrijfprijzen is in de meeste gevallen gewoon onterecht.

Het is goed om een discussie te voeren over ticketprijzen. Maar vergelijk geen appels met peren. En gun organisatoren een eerlijke boterham.

Fan of CycloWorld!

Become our Ambassador

Do you enjoy coming here, and do you think you can make a nice contribution to CycloWorld? We are always looking for ambassadors who want to help us deliver content.

Related posts